Brief aan de federaal formateur Bart De Wever

Geachte formateur,
Beste Bart,

We hebben enkele zaken met elkaar gemeen: vroeger ontmoetten we elkaar regelmatig in de vergaderzalen van Hertoginnedal, het Vlaamse en het federale parlement, waar we elk, koppig maar met respect voor elkaar, onze weg zochten. Als betrokken burgervaders engageren we ons vandaag voor onze eigen stad: jij de grootste centrumstad van Vlaanderen, mezelf in de Rodenbachstad.

Ondanks een grootteverschil zijn de huidige uitdagingen voor centrumsteden er qua intensiteit niet minder om. Dit gaat van de dagelijkse kleine en grote besognes tot de kerntaken van een overheid: financiën, welzijn, economische groei, actuele samenlevingsproblemen en veiligheid. Elk op onze manier proberen we dit goed te managen, ten bate van onze inwoners. Overveiligheid en samenleven maken we ons zorgen.

Ook Roeselare kampt met groeiende uitdagingen: zorgvermijdende daklozen en nieuwe zombiedrugs, waar we te weinig vat op krijgen. Onze politie- en welzijnsdiensten zetten zich dagelijks maximaal in. We putten al onze wettelijke instrumenten uit tot op de bodem. Je wordt er als burgervader niet gelukkig van, maar het is wel nodig: inzet van private security, ‘very irritating police’ met preventieve fouilleringen, een eigen drugslabo en versterkte drugsrecherche, nauwe samenwerking met de ziekenhuizen, onderhandelingen met de NMBS voor stationsbeveiliging, patrouilles, verdubbeling van het aantal camera’s… En natuurlijk gaat de harde hand samen met preventief werk. Zo investeerden we in onze stad de laatste jaren sterk in de uitbreiding van straathoekwerkers, ‘housing first’, opvangmogelijkheden overdag en in de nacht.

Maar onze armen als lokale overheid zijn te kort. Dealers worden aangehouden en een paar uur later vrijgelaten, uithuiszettingen zijn juridisch problematisch voor overlastsituaties, de opvang en verslaafdenbegeleiding kent in onze regio 125 dagen wachttijd, collocatie is vaak onmogelijk…

Ik sta zij aan zij met ongeruste inwoners. Ook zij begrijpen de beslissingen van hogerhand niet meer.We mogen de strijd tegen overlast en drugs niet opgeven. Maar geef ons alsjeblief de juiste instrumenten.

Van burgervader tot burgervader vraag ik om het volgende mogelijk te maken:µ

• Echte toepassing van snelrecht door het parket en sanctionering.  Justitie dient meer middelen te voorzien om dit mogelijk te maken.
• De uitbreiding van de bestuurlijke bevoegdheden van de burgemeester, naar Nederlands voorbeeld, om mensen gedwongen naar een zorginstelling te verwijzen bij problematisch gebruik of indien ze zorg blijven weigeren, een private woning tijdelijk te kunnen sluiten in geval van overlast. Een vernieuwde aangepaste versie van de afgeschafte wet op de landloperij is gewoon nodig.
• Daarnaast dienen ook de wachtlijsten bij diezelfde zorginstellingen drastisch te worden ingekort en de ondersteuning verhoogd, in overleg met de Vlaamse formateur.
• Spreid dag-en nachtopvang over de diverse referentieregio’s.
• Zorg voor een adequate financiering van de politie en ontzorg haar van administratieve taken, om nog gerichter te kunnen optreden op het terrein, m.a.w. minder binnen en meer op straat.
• Installeer naast de nationale Drugscommissaris ook een drugscommissaris voor de centrumsteden, die de drugsaanpak lokaal kan coördineren.

Een geïntegreerd veiligheidsbeleid waarin ook de specifieke aspecten van centrumsteden, van station over buurt, van jeugdwerk over armoedebestrijding, inburgering en re-integratie, aan bod komen is meer dan dringend.