Het onveiligheidsgevoel bij veel Vlamingen neemt toe. Dat merken we ook in Roeselare. Samen met Sammy Mahdi en Franky Demon hebben we daarom een voorstel uitgewerkt om burgemeesters meer handvaten te geven om hardnekkige overlast aan te pakken.
Wie vandaag te maken krijgt met openbare overlast ziet vaak hetzelfde patroon terugkomen. Politie treedt op, iemand wordt tijdelijk vastgehouden en enkele uren later begint alles opnieuw. Dat helpt niemand vooruit.
Als burgemeester voel ik dagelijks waar de grenzen van het huidige kader liggen. We kunnen administratief optreden tegen gebouwen of infrastructuur, maar wanneer mensen zichzelf en hun omgeving schade berokkenen door zware verslavingsproblematiek, botsen we op beperkingen.
De politie kan iemand maximaal twaalf uur vasthouden. Daarna keert die persoon vaak terug naar dezelfde situatie. Buurtbewoners voelen zich machteloos. De persoon in kwestie krijgt geen structurele hulp.
Dat is geen duurzame aanpak.
Met ons voorstel willen we burgemeesters de mogelijkheid geven om bij zware en herhaalde overlast iemand tijdelijk te laten opnemen in een zorginstelling.
Niet als strafmaatregel, maar als een instrument om veiligheid te waarborgen én om mensen toe te leiden naar gepaste hulp. Overlast hangt vaak samen met verslaving en dakloosheid. Dan volstaat het niet om enkel te handhaven. Er moet ook een zorgtraject volgen.
Wie pleit voor meer bevoegdheden, moet ook verantwoordelijkheid opnemen. Als we vragen dat mensen begeleid worden naar zorg, dan moeten er voldoende plaatsen beschikbaar zijn. Wachtlijsten aanpakken hoort bij dezelfde politieke opdracht.
Burgemeesters moeten de veiligheid kunnen garanderen. Voor de buurtbewoners die zich zorgen maken. Maar ook voor mensen die vastzitten in een problematiek en zichzelf schade berokkenen.
Dit voorstel vertrekt vanuit die dubbele verantwoordelijkheid: bescherming van de buurt én zorg voor wie het moeilijk heeft.
Kris – Burgemeester van RSL en Vlaams Parlementslid
Wie ‘s ochtends brood haalt bij de warme bakker, weet wat leeft in de buurt. Daar hoor je wie ziek is, wie verhuist en wie een nieuwe job heeft. Hetzelfde geldt voor de slager, het café op de hoek en de buurtwinkel. Die zaken houden een stad, een dorp en een wijk dorp levend.
Op woensdag 23 september stelde ik samen met An Christiaens en Toon Vandeurzen ons kroegenplan voor in de Commissie voor Economie, Werk, Sociale Economie, Wetenschap en Innovatie. De nota bevat concrete voorstellen om het Vlaamse volkscafé te beschermen en een toekomst te geven.