De hervorming van de politiewerking komt eraan. Zonder overgangsperiode, zo wordt vandaag aangegeven. Dat betekent dat lokale besturen zich snel moeten organiseren. De impact daarvan wordt vandaag nog te weinig concreet gemaakt.
In de commissie heb ik een praktische vraag gesteld die leeft bij veel besturen. Wat betekent dit voor de rapportering en de aanwezigheid van korpschefs in de gemeenteraden? In politiezones met meerdere gemeenten gaat het al snel over zes, zeven of meer raden. Dat vraagt tijd en personeelsinzet in tijden wanneer die capaciteit al onder druk staat.
Ik heb daarom bekeken of het mogelijk is om op een zonale manier samen te werken. Eén moment waarop raadsleden uit verschillende gemeenten samen toelichting krijgen. Dat sluit aan bij hoe politiezones vandaag functioneren.
Een formele intergemeentelijke raadscommissie blijkt juridisch niet mogelijk en misschien ook niet wenselijk. Gemeenteraadscommissies zijn gebonden aan het eigen bestuur en kunnen niet over gemeenten heen georganiseerd worden. Dat is duidelijk.
Tegelijk is er wel ruimte om informatieve momenten samen te organiseren. Gemeenten kunnen hun raadsleden samen uitnodigen voor een toelichting door de korpschef. Dat gebeurt vandaag al in andere domeinen, zoals bij hulpverleningszones. Dat is een werkbare piste.
De vraag komt niet uit een theoretische oefening. Ze komt van het terrein. Korpschefs en politiediensten geven zelf aan dat de opeenvolging van afzonderlijke gemeenteraadsmomenten moeilijk te organiseren is.
Door samen te werken waar dat kan, ontstaat er ruimte. Voor de voorbereiding, voor de inhoud en voor de werking van de politiediensten zelf. Zonder nieuwe regels, maar met duidelijke afspraken en een praktische aanpak.
De federale besluitvorming loopt verder. De concrete uitvoering zal de komende maanden duidelijker worden. Intussen is het belangrijk dat lokale besturen zich kunnen organiseren met de instrumenten die er vandaag zijn.
Kris – Vlaams Parlementslid
Wie ‘s ochtends brood haalt bij de warme bakker, weet wat leeft in de buurt. Daar hoor je wie ziek is, wie verhuist en wie een nieuwe job heeft. Hetzelfde geldt voor de slager, het café op de hoek en de buurtwinkel. Die zaken houden een stad, een dorp en een wijk dorp levend.
Op woensdag 23 september stelde ik samen met An Christiaens en Toon Vandeurzen ons kroegenplan voor in de Commissie voor Economie, Werk, Sociale Economie, Wetenschap en Innovatie. De nota bevat concrete voorstellen om het Vlaamse volkscafé te beschermen en een toekomst te geven.