Burgemeester van Roeselare & Vlaams Parlementslid
Ik groeide op in een warm en gelukkig nest bij mijn ma Lieve Vandenberghe (leerkracht lager onderwijs in diverse Roeselaarse scholen en zorgcoördinatrice van basisschool De Bever) en pa Jacques (ingenieur, leerkracht VMS), als oudste telg naast mijn broer Bart en zus Els. Pa en ma genieten momenteel van een verdiend pensioen, en zijn mijn grootste fans. 😉
Na de kleuterschool bij de Grauwe Zusters en de onvergetelijke juffrouw Regina, startte ik de lagere school bij meester Jef Dupon in het Klein Seminarie. Hij leerde me lezen – nog steeds een van mijn grootste hobby’s ! – en schrijven en ik ontwikkelde er toen al een grote fascinatie voor de geschiedenis van onze stad en Rodenbach.
Ik werd lid van de KSA, volgende les op Stedelijke Kunstacademie, zong in het Colliemandokoor en verzorgde nieuwsbulletins en plaatjes bij de Roeselaarse radio Rolarius.
Net zoals ik al kandideerde in de kleuterlas om rietjes in de melk te mogen steken, engageerde ik me als jonge tiener ook in de Interscolaire Raad: een vereniging van alle middelbare scholen, waar ik als voorzitter met een fijn team vrienden (tot op vandaag) zowel de eerste 100-dagen samen met de stad mocht organiseren als ‘Scholen zonder Grenzen’ op het Polenplein.
Omdat mensen, samenleven en hoe dat georganiseerd krijgen mij altijd hebben geboeid, mocht ik starten aan de KULAK in de faculteit rechten. Naast studeren en van het leven genieten engageerde ik mij er als praeses van de faculteitskring: ik leerde er organiseren, samenwerken in team en leiderschap opnemen.
Na de verdere studies in Leuven, kreeg ik de kans om in 1996 in het mooie Stellenbosch te Zuid-Afrika een LLM (Master of Law) te volgen. Het blijft nog altijd een van de kantelpunten in mijn leven. Niet alleen het prachtige land en de natuur, maar ook de bijzondere geschiedenis van het land, waar ‘ubuntu’ (of ‘oltegoare’ zoals we zeggen in Roeselare) dat zich na de apartheidsperiode van nul af aan moest hervormen zijn nog altijd een grote inspiratie voor me. Ik mocht er meewerken aan de nieuwe Zuid-Afrikaanse grondwet, en keerde er later nog terug voor studieopdrachten, onder meer over staatshervorming. Ik kom er nog graag terug, en bezoek er de vele vrienden uit de tijd toen we er ook een eigen studentenorganisatie uit de grond stampten.
Het engagement om mensen te helpen, was ook de drijfveer om advocaat te worden, eerst in Kortrijk, daarna bij ereschepen De Keukelaere in Roeselare. De patrons legden er de zweep op: ik leerde de achterkant van de samenleving kennen in vele pro deo-dossiers en een bewogen assisenproces, maar kon me er ook specialiseren in administratief en milieurecht.
In 1998 kreeg ik de kans om deel uit te maken van het team van voormalig minister van Justitie Stefaan De Clerck. Een enorm boeiende periode met de grote hervorming van justitie, die ik nadien mocht verder zetten als adjunct-kabinetschef van Vlaams minister-president en ‘in de 16’ bij Yves Leterme, op het kabinet van premier Herman Van Rompuy en als ‘sjerpa’ in het team van Jean-Luc Dehaene bij de Brussel-Halle-Vilvoorde-onderhandelingen. Ik ben trots dat ik samen met toenmalig kabinetscollega Benjamin Dalle en Servais Verherstraeten mee de teksten mocht schrijven voor het ‘Vlinderakkoord’, de zesde staatshervorming.
Die ‘Brusselse’ jaren waren zeer intensief, maar maken dat ik er nog tot op vandaag een ruim netwerk heb, ten bate Roeselare én West-Vlaanderen.
In 2006 nam ik voor de eerste keer deel aan de Roeselaarse gemeenteraadsverkiezingen. We voerden een positieve, jonge en wervelende campagne met de slogan ‘Typisch Kris’. Ik werd schepen van Ruimtelijke Planning, Cultuur, Toerisme en Economie en geniet er tot vandaag van om mee het beleid te mogen uittekenen van onze mooie stad.
In maart 2016 mocht ik burgemeester worden. Ook in 2018 en 2024 was ik opnieuw kandidaat, waarbij de Roeselarenaars onze sterke ploeg telkens het initiatief gaven. Vandaag ben ik even gedreven om de vele uitdagingen van onze stad, met trots en positieve ambitie verder aan te pakken.
Sinds de zomer van 2025 ben ik ook in het Vlaams Parlement actief. Met vuur verdedig ik er de belangen van onze steden, gemeenten en onze mooie West-Vlaamse provincie. Van op de parlementsbanken, maar vooral van tussen de mensen wil ik lokale economie en veiligheid bovenaan de politieke agenda zetten.Â
Â
Europa werkt aan een nieuwe meerjarenbegroting voor 2028-2034. Dat klinkt technisch, maar de impact is zeer concreet. Europese middelen bepalen mee welke investeringen mogelijk zijn in onze steden. Daarom kwam ik samen met andere Belgische burgemeesters bijeen in Brussel om onze rol in dat proces te versterken.
Veiligheid is al lang geen grootstedelijk thema meer. Ook in kleinere steden en gemeenten groeit de bezorgdheid over overlast, drugsproblematiek en nieuwe criminele fenomenen. Samen met Franky Demon stelde ik daarom een veiligheidskoffer op: een praktische gids met tien handvaten en zestig actiepunten voor lokale besturen.
In de Commissie Mobiliteit heb ik de toekomst van de luchthaven Kortrijk-Wevelgem opnieuw op de agenda gezet. Niet om het debat nog eens over te doen, wel omdat er vandaag te veel onduidelijkheid blijft hangen op een moment dat beslissingen nodig zijn.
Op oudejaarsavond liep het opnieuw mis in verschillende steden en gemeenten. Vernielingen, geweld tegen hulpverleners, brandstichting. Ook jongeren van amper tien of elf jaar stonden op straat. Dat is onaanvaardbaar.
In heel Vlaanderen verdwijnen cafés en buurtwinkels uit het straatbeeld. Samen met Toon Vandeurzen werkte ik daarom een voorstel uit om een Stichting op te richten die gebouwen kan beheren en openhouden als café, dorpspunt of handelszaak. Doorbraak publiceerde ons opiniestuk.
Het onveiligheidsgevoel bij veel Vlamingen neemt toe. Dat merken we ook in Roeselare. Samen met Sammy Mahdi en Franky Demon hebben we daarom een voorstel uitgewerkt om burgemeesters meer handvaten te geven om hardnekkige overlast aan te pakken.
Leegstaande panden en verdwijnende buurtwinkels zetten druk op onze kernen. Toch blijft lokale handel het fundament van ontmoeting en verbondenheid. Op zaterdag 8 november brengen we in Roeselare ondernemers, beleidsmakers en experten samen om na te denken over de toekomst van onze winkelstraten.
Vanmorgen werden voor ons Roeselaars stadhuis enkele in beslag genomen elektrische steps vernietigd. Dat gebeurde samen met onze politiediensten. Het was een duidelijke actie met een eenvoudige boodschap: wie met een te snelle of onveilige e-step rijdt, brengt anderen in gevaar.
In heel Vlaanderen verdwijnen bakkerijen, slagerijen en buurtwinkels uit het straatbeeld. Markten krimpen, cafés sluiten en geldautomaten worden schaarser. Samen met collega Toon Vandeurzen uit Limburg hebben we daarom een duidelijk voorstel gelanceerd: The Big Five voor elke Vlaamse kern.